• Odwiedziło nas: 115496 osób
  • Do końca roku: 132 dni
  • Do wakacji: WAKACJE!!! dni

05-124 Skrzeszew

ul. Dworcowa 5

Tel: (22) 775-52-23

Poniedziałek, 2017-08-21

Imieniny:

Franciszka, Kazimiery

Patron

Patron

 

DLACZEGO JÓZEF WYBICKI ZOSTAŁ

 

 NASZYM PATRONEM?

 

 

12 czerwca 2005 roku naszej szkole nadano imię Józefa Wybickiego. Uroczystość ta rozpoczęła się mszą świętą w kościele św. Bartłomieja w Janówku. Akcję wyboru patrona, prowadzono od 1998 roku. Po wielu dyskusjach i głosowaniach zdecydowano, że symbolem naszych uczniów będzie Józef Wybicki-twórca hymnu narodowego a także człowiek wybitny dla ratowania ojczyzny w XVIII w. oraz bezpośrednio związany z naszymi okolicami.

Był on bliskim przyjacielem księcia Stanisława Poniatowskiego ( bratanka króla Stanisława Augusta ) właściciela pałacu w Górze, częstym gościem oraz uczestnikiem obiadów organizowanych na wzór królewskich obiadów czwartkowych.

Jemu to właśnie książę powierzył opracowanie oczynszowania majątków podwarszawskich.

Józef Wybicki opracował to i zawarł w „Projekcie dopuszczania ludzi na czynsz i uwalniania od poddaństwa” oraz przeprowadził rozpoznanie dotychczasowych dochodów z tych wsi i zaprognozował, co można osiągnąć uwalniając chłopów z poddaństwa. Rachunek okazał się korzystny. Wydarzenia oczynszowania odbyło się w Olszewnicy w dniu 20.VIII.1778 r. Również Józef Wybicki przygotował prawną stronę przywileju dla miasta Nowy Dwór Mazowiecki, które w latach 1775/76 za sprawą Stanisława Poniatowskiego uzyskało prawa miejskie.

Jako człowiek miłujący wolność przystąpił do konfederacji barskiej w obronie wiary i wolności szlacheckiej. Pragnął Polski silnej, niezależnej i nowocześnie rządzonej, dlatego był gorącym zwolennikiem konstytucji 3maja i z wielkim poświęceniem i zaangażowaniem przygotował powstanie kościuszkowskie. Za udział w tym powstaniu został skazany na śmierć. Uniknął jaj emigrując do Francji. Nawet tak daleko od ojczyzny nie utracił ducha walki i nadziei na odzyskanie niepodległości. Zabiegał o utworzenie wojsk polskich we Francji, u boku Napoleona widział szanse na odzyskanie niepodległości. Duch walki o niepodległość ojczyzny, nadzieja, były tak wielkie, że w Reggio Emilia, gdy zobaczył wojska polskie i usłyszał ojczystą mowę był tak wzruszony, że napisał pieśń legonów we Włoszech. Proste słowa tej pieśni trafiły do serc żołnierzy walczących poza krajem. Podrywały legionistów do walki, zapowiadały zwycięstwo i rychły powrót do ojczyzny

Od chwili napisania „Mazurka” w 1797 r. pieśń ta towarzyszyła w walkach pod Wawrem, Iganiami, Olszynką Grochowską.

Melchior Wańkowicz pisał, iż słowa Mazurka były ostatnimi słowami polskich żołnierzy walczących i oddających życie pod Monte Cassino.

Ze słowami hymnu narodowego ginęli polscy oficerowie mordowani w Katyniu oraz umierający w Oświęcimiu.

Czyżby ten wielki patriota, autor naszego hymnu, przewidział ,że pieśń przez niego napisana doda odwagi wiernym swej ojczyźnie, pomoże przetrwać niewolę i walkę, a przede wszystkim umocni w nadziei i wierze w niepodległą, wolną Polskę.

Stanisław Staszic, przemawiając w imieniu Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, którego członkiem był również Wybicki, powiedział: „Był to mąż z cnót obywatelskich znakomity, w ojczystych sprawach biegły...ciągle, aż do powstania Królestwa Polskiego, w całym życiu dzielił wszystkie nieszczęśliwe losy kraju”.

Wybraliśmy Józefa Wybickiego na patrona naszej szkoły, aby pamięć o tym wielkim Polaku i jego zasługach dla państwa polskiego była żywa i stanowiła dla nas wszystkich prawdziwy wzór patriotyzmu.

Józef Wybicki jest patronem naszej szkoły, gdyż pragniemy zachować szczególną pamięć o tym niezłomnym, zasłużonym Polaku.

 

KALENDRIUM

 

 

 

Józef Wybicki herbu Rogala (PATRON NASZEJ SZKOŁY) urodził się 29 września 1747 r. w Będominie, koło Kościerzyny, na Kaszubach, pod Gdańskiem. Był działaczem politycznym, publicystą, dramatopisarzem, poetą. Żył w czasach, kiedy państwo polskie upadło, ale naród polski się odrodził. Pochodził ze średnio zamożnej szlachty i wychowany był w surowej atmosferze. W wieku dwudziestu lat stracił ojca, a jego wychowaniem zajął się stryj, ksiądz Franciszek Wybicki.

W latach 1755-1763 uczył się w Kolegium Jezuickim w Starych Szkotach pod Gdańskiem. Od 1765 r. do 1767 r. odbywał praktyki w sądzie grodzkim, a następnie przy trybunale w Poznaniu. Bardzo szybko wkraczał w życie publiczne. W 1767 r. na sejmiku w Grudziądzu został wybrany posłem na sejm. Brał czynny udział w konfederacji barskiej; w latach 1768-1772; 1770-1771 studiował prawo w Lejdzie, w Holandii. Był współpracownikiem Komisji Edukacji Narodowej, z ramienia której reformował Akademię Wileńską. Uczestniczył, jako wybitny prawnik w obiadach czwartkowych. Zatrudniony u schyłku 1776 r. jako sekretarz, opracował tzw. Kodeks Zamoyskiego, który został odrzucony na sejmie w 1780 r. To wydarzenie sprawia, iż Józef Wybicki wycofuje się z życia politycznego. W 1781 r. kupił majątek w Manieczkach i poświęcił się pracy literackiej. Z dala od życia publicznego , wystawiał we własnym i sąsiednich dworkach opery: „Kmiotka” , „Polkę”. W 1793 r. kiedy Manieczki znalazły się pod zaborem pruskim Józef Wybicki przeniósł się do Krobowa pod Warszawą. W 1794 r. towarzyszył Janowi Henrykowi Dąbrowskiemu w wyprawie wielkopolskiej i przywrócił administrację na wyzwolonych terenach. W 1795 r. w Paryżu rozwinął działalność w Agencji (emigracyjna organizacja reprezentująca umiarkowane skrzydło Insurekcji Kościuszkowskiej), m.in. przyczyniając się do uformowania Legionów Polskich. W 1797 r. w Reggio w północnych Włoszech ułożył "Mazurek Dąbrowskiego” - pieśń do melodii nieznanego autora, przeznaczoną dla legionistów Jana Henryka Dąbrowskiego. W 1806 r., na polecenie Napoleona I wkraczającego do Berlina, wraz z generałem Dąbrowskim wezwał Polaków do powstania przeciwko Prusom.